Gunnen zonder aanbesteden is vriendjespolitiek?

In veel branches is het gewoon dat contracten onderhands gegund worden. Zonder enige vorm van aanbesteding. Meestal moet de hofleverancier het wel opnemen tegen de concurrentie, een aantrekkelijke offerte neerleggen en een overtuigende pitch houden. Maar soms ook niet. Zo nu en dan leidt dat tot veel gekrakeel, als partijen zich gedupeerd voelen of als een slimme partij met veel geld de beste leveranciers wegkoopt. Er klinkt dan zelfs de roep om formele aanbesteding, soms. Omdat dit objectiever zou zijn.

Zo rommelt het nu in de reclamewereld en in het bankwezen. Volledig als een verassing blijkt het reclamebureau Selmore ABN Amro te verkiezen boven ING. Tegelijkertijd blijkt ABN Amro de relatie met TBWA\Neboko per direct te hebben verbroken.... om klant te worden bij Selmore. Het nieuws over het vertrek van ABN Amro kwam niet alleen hard aan bij TBWA\Neboko, maar verraste ook ING, dat gisteren door Selmore werd ingelicht dat het bureau uit de pitch van deze bank stapt. Het ING-pitchtraject bevond zich in de afrondende fase: deze week zou de bank kiezen tussen Selmore en UbachsWisbrun/JWT, de overgebleven combattanten in de competitie. Het vakblad voor de reclamebranche Adformatie opent met dit artikel op haar website het altijd actuele discours over het pitchen en belangenverstrengelingen. Dat hoeft niet te ontaarden in een verongelijkte houding en schade binnen 'het vak' zoals de branche zichzelf graag afficheert.

Moet er niet aanbesteed worden?

De discussie die nu ontstaat gaat niet alleen over vermeende vriendjespolitiek maar ook over het achterwege blijven van een aanbestedingsprocedure. De ABNAMRO is staatseigendom en in die hoedanigheid dient zij dus de inkoop van communicatie adviezen en alles wat daarmee samenhangt geleverd door derden, aan te besteden. In de communicatie adviesbranche is het gebruikelijk middels een pitch verschillende bureau's te laten offreren bij het aangaan van nieuwe contracten. Zo pitchte Selmore bij de ING.

Wat nu gebeurt is opmerkelijk: Selmore en ABNAMRO vinden elkaar zonder pitch, en de verontwaardiging in de Amsterdamse reclamescene is groot. Kan dit zomaar? Daarbij is het opvallend dat de directeur en mede eigenaar van Selmore een persoonlijk vriendje is van de minister van Financiën, en dat ligt altijd gevoelig.

Aanvechten of berusten?

Het is altijd een lastige afweging, ga je in zo'n geval de keuze van de twee "geliefden" aanvechten of kies je voor berusting in de wetenschap dat als je een spelbreker bent dat je zelf dan ook niet meer mee mag spelen? En wie doet dat dan, de gepasseerde opponent of de afgewezen ex? In dit geval zou het wel eens verstandig kunnen zijn om een principiële uitspraak te vragen via een onafhankelijk partij. Dat kan Tenders2go zijn of een branche organisatie. In ieder geval zijn wij er voor advies.

(Bron: Adformatie, woensdag 20 januari 2010)